de vloed uit de breuk toeven (gelijken gaan op)

ik vertoef
in mijn eigen wereld van verschijn
mijn pure streven
mijn ondoorgrondelijke buigingen
mijn zelf be staan (van uw belastingcenten)

mijn enige vrees
is dat ik meer moet
willen, doen, hebben
een beroep, op, iets sociaals
maar ik lijk niet wel gestoord gelukkig

want meer thuis
in het vuur
dan in de hemel die me niets meer zegt
luister ik
mezelf well op

ik woon
in het paradijs, prezie’s daar waar ik wil
mijn stille kleurring
vanuit het hart
mijn vreemde vogel nest van ruimte

alles kwam
vanuit niets
het liet
zoals ik vroeg
als een gegeven

ik geloof
dat dit de wissel werking is
de balans
van niets
tekort

alles is
waar je aandacht op is, elk rijk
watje wild, tis mijn leven, het is goed

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s