turel uur

de avond zegt me weinig
als de nagalm van nog minder
liever ga ik slapen met de zon
steeds vroeger
word ik wakker
het is niet de nacht waarin ik doorleef
het moment
voordat het leven begint
steeds stil, in dat wat onbelicht toch alles zegt
steeds langer
leef ik op in mogelijkheden

dan wijkt in uren het duister voor de mist
en nog niks gemist krijgen silhouetten kleur
het mooiste deel voordat
de dag zichzelf weer invult
vol drukte gaat het nergens heen
behalve naar hervinden van nieuwe vroegte
waar alleen het hart klopt
en de buik al heerlijk bromt
in alles zeggend genoegen
beleef ik de ongereptheid van de dag

en als de kale berk weer glanst in zon
al druk bezocht door duiven
spreeuwen, kraaien, aalscholvers
een roodborst, mus en koolmees op het balkon
en de mens zich weer vol zin volheid laat beschijnen
alles verder slopend
omdat het hen zo lief is
de dag zo eigen te maken

als er een soort zinloos lijkt
dan is het toch wel de mens
zijn wens
het eindeloze zo te beleven
hij zeg t, ver maak t
het leven duurt maar even
laten wij al tot ons nemen
als zelfbenoemde godenzonen
vol van recht door
van zelf sprekendheid

liever zonde ik
zonder tint van schaduwkanten
van dat wat zich buiten
de eigen natuur heeft geplaatst

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s