waar is ‘t

levenstromen
stille dromen
samen komen
van je kracht

het licht van pracht
een lonkend zacht
je voelt de macht
het liefdes beven

ach, het leven
waar we streven
want toch even
grijpbaar in de nacht

het rijmde simpel
voorbij de rimpel
vlag en wimpel
de zon die lacht

het eiereten
bleek geen weten
en vastgebeten
bleef slechts oog voor het vacht

het licht verwacht
‘t omen doet vergeten
schrans en pimpel
vulde het beleven

voor de vorm
liep het wel lekker
schijn bedriegt
ik laat het liever rommelen
liefde heeft een eigen ritme
kijk maar
met je ogen dicht
liefde is een chaos
die je kan raken als je de contouren onder licht laat gaan

elk streven gaat te ver
aan dat wat dichter bij is
de vacht van noden is verhullend
het wellicht van het duister
onder
elke invulling van het aangepaste jasje

wat doe je, nu
waar denk je heen te moeten?
en dan de riedel
want zo en zo en zo en zo
dus
met je montere gehup achter de fijn geconstateerde feiten aan, laat los
begin met niets aan overvloed
richt je op het onverlichte waar
je niets meer hoeft te vinden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s