denk-kader: ik denk dus ik beperk

In den beginne… waren wij er nog niet. Zelfs de planeet Aarde moest nog gevormd. Ergens is ook het leven begonnen, al hebben we geen idee hoe of waar of waarom in het universum dit is ‘ontstaan (?)’. Eigenlijk weten we niet eens wat leven is. We kunnen steeds beter het leven beschrijven, maar de rest blijft toch invulling en verbeelding. Volgens onze huidige kennisgroeibank ‘de wetenschap’ is de aarde minstens 4,5 miljard jaar oud. De eerste paar miljard jaar bleef leven eencellig en pas ongeveer 0,6 miljard jaar terug ontstond – voor zover we weten – de eerste complexe dierlijke vormen, want de eerst gevonden dierlijke eiwitten in het daarvoor nog plantaardig organisme. Hun verschijning had een structuur die in beeldvorming te vergelijken is met een schimmelsoort en een uiterlijk wat ook bij planten voortkomt, bijv als een soort bladvorm, ik zie een ontwikkeling waar niet alleen de cel zichzelf verdubbeld, maar ook een patroon van opbouw van cellen. Afijn, zo ging dat dan door, tot 0,004 miljard (4 miljoen) jaren terug de eerste mensachtigen ontstonden en onlangs, zo’n 0,00002 miljard (200.000 duizend) jaar geleden de moderne mens, de homo sapiens. Na een eerste verspreiding over de aarde ging de hele zooi dood door vulkaanuitbarstingen 70.000 jaar geleden en bleven er in het zuiden van Afrika nog zo’n 12.000 mensen over, die 20.000 jaar later opnieuw uitzwermden. We hebben onszelf uitgebreid tot 7 miljard (7.000.000.000) mensen nu.
Pas 10.000 jaar geleden was er voor het eerst sprake van domesticatie, in de regio Egypte, Syrië, Mesopotamië. Het ‘houden’ van planten en dieren, kweken en dus de genetische beïnvloeding/manipulatie. En nog essentiëler, we namen regie over de natuur en plaatsten ons daarmee buiten de natuurlijke balans. We waren niet langer volledig afhankelijk en daarmee overgeleverd aan de lopende gang van zaken onder invloed van de natuurlijk cyclussen, we konden onze eigen mogelijkheden creëren om de zaken zelf in de hand te houden.

Zo in het kort het nietige stipje mens die in 10.000 jaar de aarde heeft veroverd. Met nog steeds de strijd tegen de rebellen en criminelen, intern binnen ‘de bevolking’ en extern naar ‘natuurrampen’ en andere bedreigingen van Ons leven.
We hoeven maar om ons heen te kijken om te zien waartoe we als mens in staat zijn. Sjonge, wat onvoorstelbaar, hoe we op micro en macro nivo kunnen creëren. Onze schijnbaar grenzenloze verbeelding en onze capaciteit om dat te maken wat we voor ons menen te zien.
Hoe we ziektes kunnen genezen met ontzettend geavanceerde apparatuur. We op de maan hebben gestaan, tja… Net zo als dat we zintuigen hebben, een complex spijsverteringskanaal, ergens onvoorstelbaar dat we er zijn. Logica volgend is er nog iets van de ontwikkeling van eencellig orgaan naar de mens van nu te maken. Maar het doet me ook beseffen dat hersengebruik nog maar een zeer pril iets is, hoe ontwikkeld het ook al is, en wat voor mogelijkheden we al ontdekt hebben. Toen ik ooit voor het eerst de ontwikkeling van een menselijke embrio zag viel mijn mond open. Hoe de evolutie zich daar in een paar maanden voltrekt naar een bijna identieke kopie van een menselijke levensvorm. En hoe zelfs in een nog eerder stadium het leven wat er al was voordat er zoiets was wat wij dierlijk leven noemen. Door de vorming van een eiwit kunnen wij nu vrij rondlopen. Kunnen we een boom planten en omhakken, zijn we bezig te ontdekken hoe we een boom kunnen maken, bijna volgens de kennisbank.
Het gaat al mijn besefvermogen te boven. Helemaal als ik tracht te beseffen hoe groots én hoe nietig we zijn. En zie ik in ons denkvermogen hetzelfde verschil, in wat we menen te weten en wat we nu echt weten. Of kunnen controleren.

We verklaren door te onderscheiden en de onderscheidingen vervolgens te waarderen.
En ergens in die waardering is god ontstaan, ons doel op aarde, hoe we samenleven en hoe we ons tot planten en dieren verhouden, met een gigantische grootheidswaanzin.
Alsof nog volop in de jubelstemming zitten van de ontdekking van de kracht en pracht van ons denkend vermogen en alles wat dat aan mogelijk heden brengt. De focus die we daar op gelegd hebben, als het kind met het mooiste kadootje ooit op je nachtkastje.
Het heeft zo mogen zijn, als voorbestemd, alleen aan ons gegund, hoe bijzonder zijn wij, uitverkoren! En wat een schone taak hebben wij, te zorgen voor al het leven.
Nah, leuk bedacht, wij als ultiemste levensvorm, als enige god/goden benaderend in heelheid, maar zeker als enige afspiegeling van zijn grootsheid, dieren (in tegenstelling tot mensen) hebben nu eenmaal die ziel niet, of je moet een reïncarnatiepech (geluk!) hebben, alles is mogelijk en slechts weinigen zijn het gegund de pure wens en wil van god te kunnen ontvangen. En gelukkig waren ze zo’n paar duizend jaar geleden al in staat dat voor ons vast te leggen, met gelukkig onderweg nog wat aanscherpingen in de rol van man en positie van vrouw (met positiekleding). Het is ook niet niks, om zo ineens in een kant en klare tuin te staan en de wereld in gestuurd te worden om goed en kwaad te duiden en zo de wereld opnieuw in te richten. Inclusief lange lange weg van generaties om te ontdekken wat die ouwe nu precies bedoelde en hij slechts af en toe en vaak indirect van zich liet horen. Gelukkig hadden we onze hersenen en dus in staat te begrijpen, al hadden we eerst nog flink en vaak toorn en straf nodig om ons definitief af te scheiden van het dierlijke, Eigen schuld, hadden we maar niet zo eigenwijs moeten zijn om ons aan verleidingen over te geven. Want we moeten goed beseffen dat de natuurlijke weg zeker niet gods wil is. Want de natuur is niet dienstbaar, de natuur neemt gewoon wat het wil. Schande en zeer slecht van dat duivelse ding. Het is er om ons te dienen, zoals wij god dienen en god ons de aarde gegeven heeft om over te heersen.

Een logica, een perspectief op ons leven als mens en de weg naar onze overtuigingen die we tot waar heden hebben gemaakt. Even terug naar ons kleine schaaltje in het geheel.
En tegelijk vragen. Wat zijn we kwijt geraakt door zo’n superioriteitidee aan ons denkvermogen te geven? Wat zijn we vergeten na onderdrukking van millennia? Wat liggen er nog aan schatten te sluimeren op de vergeten en ondergestofte zolder met ‘onbetrouwbaar materiaal’ zoals de redenatie het heeft gedooseerd? In ieder geval heel wat ‘dierlijke’ instincten. Leven in en samen met de natuur, want je hebt mensenwereld en wild. Waarbij wild onbeheerst betekent, en in belevingskleur gevaar aanduidt. Zelfs de eigen vrijheid van telen wordt toenemend beperkt, alsmede kruidengebruik voor genezing. De chemische pharmacie is gezond, de rest wild~groei van idioten.
Nog boeiender vind ik de spirituele beleving, zeg maar het godsgevoel. En vervolgens de godcreatie. Eigenlijk zijn alle goden supermensen. Al wat menselijk is maar dan met een extra kracht die voor ons niet is weggelegd. Wij zijn een wat eenvoudiger model zeg maar.
Mensen in ‘onderontwikkelde’ gebieden zijn als de Flinstoneauto’s, onze vuilnismannen zijn dan als de eerste 2cv en hoge heiligen hebben een boardcomputer met cloud en gouden stuur. (vrouwen en rijden… haha)
Ja, klopt, leuk bedacht, net als de hiërarchische indeling: god>mens>dier>plant>materie. En wat dacht je van het duivelse dilemma? Als god alles heeft gemaakt, zijn aanraking nog in al zit, wat is dan eigenlijk de bedoeling van al die ellende? Oja, dat is ons doel, orde Scheppen in de chaos van de wilde wereld. God heeft tuinland leeggekocht en op de aarde geflikkerd en wij zijn als tuinmannen gefigureerd om het een beetje leuk en leefbaar te maken. Leef je uit, jouw zandbak! En ik, god, kom af en toe wel even kijken hoe je groot wordt, hier heb je wat wijs, zing tot je eindelijk mijn lied hebt kunnen namaken, met alle liefde laat ik je lekker modderen vanuit mijn ondoorgronde bedoelingen. Niet te verwarren overigens met het duivelse duister, ik verstop mijn boodschap in overbelichting, want dan heb je niet je handen vrij om te tasten maar heb je ze nodig om je ogen te bedekken. Alweer zo slim bedacht, tja, daar moet je god voor zijn.

Denken. Daar is het mee begonnen, daarna is alles bedacht, hebben we al zoveel kunnen onderscheiden. Als de enige verstandige weg, om op de goede manier te kunnen beïnvloeden, moet je eerst snappen wat er veranderd moet worden, waarom en hoe. En zo hebben we ook onze driften gekanaliseerd. Althans, dat blijven we maar proberen. En dat het niet lukt ligt niet aan het bijbelse plan, maar aan het wilde wat we nog niet hebben beteugeld, het wilde wat ons van het zuivere godskanaaltje weg doet stromen. Want zo is het geschreven een paar duizend jaar terug, ongeveer halverwege tussen de eerste domesticatie en nu.
Met daarvoor nog wat generatie mensgoden, zoals Egyptische farao’s, volgens de huidige geschiedschrijvers de beste bewijzen van machtsmisbruik, want mens is mens.
Maar wat nu als er toen nog krachten gebruikt werden die nu op zolder liggen? Wat klopt er aan de verhalen over alchemie? Voordat we er via onze kennisbank verklaarden hoe dat zat? Zoals de ‘heilige energie van verbinding’, alsof ‘we’ toen veel beter in staat waren vanuit energieën te leven, als samenhang in het geheel, dus op andere manieren om te buigen, vanuit een besef van balans. Waar we het nu in atomen zoeken.

Het leven… al miljarden jaren is het hier op aarde. 10.000 jaar terug – een splintertje in een aards levensduur – begonnen wij de aarde te beheersen omdat wij dachten dat het goed was. Een wereld van oneindige overvloed, van oneindige mogelijkheden. En onbegrensd gingen we fijn aan de slag, lekker denken, doen, door, kiek mien jong! Wat hebben we het goed, wat kunnen we nog beter, hoplapopla! We komen verder door te begrenzen, zonder de eigen begrenzing te kunnen zien, want wat we nog niet weten is gewoon nog niet uitgedacht. De oneindige doosis zelfbeeld waar alles altijd in past. En de zolder vol met de resten die er logischerwijs even niet bijpasten. Langzaam aan worden steeds meer mensen wakker om het maar te benoemen zoals veel mensen het noemen. Hoe supergrappig het ook is om te zien hoe een vergeten file gevonden wordt en halleluja, ik heb het licht gevonden, er wat later ontdekt wordt dat er nog een file inzat, jubeldepubel, nu ben ik er echt, ah nog een, uitje pellen? Want nog altijd passen we elk inzicht eerst nog in een denkdoos, al gaat er af en toe een flap open vol vrije lucht met de geur van overgave aan de ontdooszing van vrouw en andere bedachte verbeeldingen.
Het lijkt er op dat de het luik is opengezet en de eerste spullen er spontaan uit vallen. Nu maar hopen dat we de zolder weer bij het huis gaan betrekken, want de kelder is al overtroomd door ons beperkte hersengebruik. Bij deze dus een stukje vergeten kaart, een kronkelige stippellijn met een kruisje, met kriebelig onderschrift: het is niet onder het kruisje, het is alles eromheen.

De ‘age of aquarius’, net zo simel te duiden als een soort spirituele voorspelling als een waterige/mistige/benevelde kijk zonder vaste grond onder de voeten. Maar het lijkt erop dat steeds meer mensen beseffen dat we als lemmings over de klif gaan. Niet alleen in onze economie, die onderhand als hoofdterm voor de basis van leven wordt gehanteerd, maar ook in het spirituele gevoel. Een hogere gevoeligheid, die door~denkers ‘natuurlijk’ meteen als overgevoelig dooszeren. Een sensitiviteit, een weten. Alsof die boardcomputer al in het basispakket zat, maar door de negatieve recensies door ‘hen die het weten’ besmuikt in het donkerste hoekje geduwd zijn. Wie weet, kunnen we ons bestaan nog wat verlengen voor Het leven de eigen balans herstelt en wij daar slechts een rimpel in hebben veroorzaakt. Zou jammer zijn van onze potentie, er is nog zo veel te be leven!
Het enige wat we hoeven te bedenken, is dat we niet boven de natuur staan, maar een deeltje zijn, erin. Een mannetje op een kruisje die de wereld niet meer ziet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s