ff blazen

Best leuk hoor, een IG-nobelprijs voor een onderzoek naar ‘last van geluiden’. Dat er een ziektebeeld onderzit. Terwijl de buurman maar weer eens oorverdovend zijn betegelde tuin uitgebreid schoon blaast (zo een half uur bezig) en dit geluid me door merg een been gaat moet ik er weer even aan denken. Want het doet me letterlijk pijn in mijn lijf en hoofd dat geluid. Ik voel boosheid en agressie opborrelen, ik word overspoeld door een gevoel van onbegrip. En toch weet ik het zeker, niet ik ben gestoord maar hij, doe het onderzoek maar opnieuw! Want ik vind het ziekte van hem! Het gemak waarmee allerlei apparaten worden aangeschaft en gebruikt. Het verlies van elk natuurlijk gevoel. Niet snappen dat die blazer, met grondstoffen, verbruik, herrieverwerking, het rondsjouwen ervan in totaal zo veel meer kost dan even die veger pakken, als het al nodig is. Oef. En dan lullen over het klimaat, het energielabel wat het gemoed en ge moet sust en de trots op de schone tuin die van elke natuur is ontdaan. Geweldig ingeburgerd in dit nette Nederland met de wieg in Urk. Het leven is wat God ons geeft en als je anders voelt dan ben je niet goed. Jaja.
En ondertussen moeten natuurlijk de lonen omhoog, want iedereen moet goed kunnen leven, gaan we flink wat miljarden pompen in nog verdere slimme ontwikkelingen om nog weer iets toe te voegen wat nog weer beter is voor het milieu, is Corona niet onze schuld maar wel erg lastig voor ons gemak en verzuchten we massaal dat we meer hulpmiddelen nodig hebben om ons tegen het klimaat en alle andere rottige wereldinvloeden te beschermen. Moeten we helaas kiezen om nog meer ruimte te bebouwen want de huidige landhuizen in 10-en verdelen, neh, dat is al bezet door een gelukkige groothebber.
Gelukkig is de economie gezond. Dat maakt alles weer goed. Dokter, hebt u een vaccin voor mij? Want ik wil ook kunnen genieten van een bladblazer en daar dan over de strakke schutting heen over praten met die buurman zonder dat ik hem voor zijn bek wil slaan als ie weer met de auto naar de winkel gaat die 300 meter verderop is en hij dat wel handig vindt, want anders moet ie zoveel sjouwen. Iets wat ik meteen snap, daar elke week de container weer uitpuilt. Mooi weertje nog he, zo in september, riep hij nog door zijn aircoblaas heen. Auw-ig nobel gedrag van me, door nog even te zwaaien, gelukkig zag hij de vuist niet. Want op mijn manier wil ik het toch ook graag netjes houden, al brengt dat eigenlijk niks dan netjes, dat netjes.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s